باران

پت و مت




حاضرم جای پت باشم ولی ی دوست


واقعی مثل مت داشته باشم.

[ پنجشنبه سوم بهمن 1392 ] [ 18:31 ] [ فاطمه ] [ ]

کلبه دوست داشتنی


[ پنجشنبه سوم بهمن 1392 ] [ 18:17 ] [ فاطمه ] [ ]

دل آدم

دل آدم …چه گرم می شود گاهی ساده… به یک دلخوشی کوچک

به یک احوالپرسی ساده

به یک دلداری کوتاه

به یک “تکان سر”…یعنی…تو را می فهمم…


… به یک گوش دادن خالی …بدون داوری!

به یک همراهی شدن کوچک

به حتی یک همراهی کردن ممتد آرام


به یک پرسش :”روزگارت چگونه است ؟”


به یک دعوت کوچک به صرف یک فنجان چای !

… به یک وقت گذاشتن برای تو…

به شنیدن یک “من کنارت هستم “…

به یک هدیه ی بی مناسبت

به یک” دوستت دارم “بی دلیل

به یک غافلگیری:به یک خوشحال کردن کوچک …

به یک نگاه …

به یک شاخه گل…

دل آدم گاهی …چه شاد است …

به یک فهمیده شدن …درست !


به لبخند!

به یک سلام !

به یک تعریف به یک تایید به یک تبریک …!!!

و ما چه بی رحمانه این دلخوشی های کوچک و ساده را از هم هم دریغ میکنیم و

تمام محبت و دوست داشتن مان را گذاشته ایم کنار تا به یک باره همه آنها را پس از

مرگ نثار هم کنیم

منبع

[ سه شنبه سوم دی 1392 ] [ 18:37 ] [ فاطمه ] [ ]

برف پاییز





خداییش برفم پاییزیش قشنگ تره
[ دوشنبه دوم دی 1392 ] [ 21:1 ] [ فاطمه ] [ ]

یلدا

زندگی کن و لبخند بزن به خاطر آنهایی که از نفست آرام میگیرند و با یادت خاطره میسازند .


نمیدانم در زندگیت "بهترین" چگونه معنا میشود من همان بهترین را


برایت در بلندترین شب سال آرزو می کنم



یلدا مبارک

[ شنبه سی ام آذر 1392 ] [ 20:3 ] [ فاطمه ] [ ]

تنهایی


من همون دیوونه ام که هیچوقت عوض نمیشه ...


همونی که همه کنارش خوشحالن اما کسی دوسش نداره ...


همونی که مواظبه کسی از دستش ناراحت نشه اما کسی به فکرش نیست ...


همونی که تکیه گاه همست اما خودش تکیه گاهی نداره ...


همونی که لبخندش مال دیگران و درداش مال خودشه ...


اما با همه اینا من همینم با همین تنهایی دوست داشتنی !

[ جمعه بیست و نهم آذر 1392 ] [ 18:30 ] [ فاطمه ] [ ]

صدای باران


صدای باران زیباترین ترانه خداست که طنینش زندگی را برای ما


تکرارمی کند؛ نکند فقط به گل آلودگی کفشهایمان بیندیشیم!؟

[ پنجشنبه نهم آبان 1392 ] [ 20:23 ] [ فاطمه ] [ ]

......


مـــــن چقـدر دلتنگم

 

و چقـدر تشنه لبخند کسی که بــــــاران را میشناسد

 

دریــــــا رامیفهمد

 

و میداند سنگ سنگ است و نباید پـــــرتاب کرد…..




[ دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1392 ] [ 14:55 ] [ فاطمه ] [ ]

گریه مرد


چه حرف بی ربطی است که مرد گریه نمی کند

گاهی آنقدر بغض داری که فقط باید مرد باشی تا بتوانی گریه کنی....







[ دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1392 ] [ 14:50 ] [ فاطمه ] [ ]

غم انگیز.....

پسر : ضعیفه! دلمون برات تنگ شده بود...اومدیم زیارتت کنیم!

دختر : تو باز دوباره گفتی ضعیفه؟؟؟
پسر : خوب... «منزل» بگم چطوره !؟
دختر : واااای... از دست تو!!!
پ: باشه... باشه...ببخشید «ویکتوریا» خوبه ؟

... د: اه... اصلا باهات قهرم.
پ: باشه بابا... تو «عزیز منی»، خوب شد؟... آَشتی؟
د: آشتی، راستی... گفتی دلت چی شده بود؟
پ: دلم ...!؟ آها یه کم می پیچه...! از دیشب تا حالا .
د: ... واقعا که...!!!

پ: خوب چیه... نمیگم... مریضم اصلا... خوبه!؟
د: لوووووووس...
پ: ای بابا... ضعیفه! این نوبه اگه قهر کنی، دیگه نازکش نداری ها !
د: بازم گفتی این کلمه رو...!؟؟؟
پ: خوب تقصیر خودته...! میدونی که من اونایی رو که دوست دارم اذیت می کنم... هی
نقطه ضعف میدی دست من!
د: من از دست تو چی کار کنم...
پ: شکر خدا...! ، دلم هم پیچ میخورد چون تو تب و تاب ملاقات تو بود...؛ لیلی قرن
بیست و یکم من!!!
د: چه دل قشنگی داری تو... چقدر به سادگی دلت حسودیم می شه.
پ: صفای وجودت خانوم .
د: می دونی! دلم تنگه... برای پیاده روی هامون... برای سرک کشیدن توی مغازه های
کتاب
فروشی و ورق زدن کتابها... برای بوی کاغذ نو... برای شونه به شونه ات راه رفتن و
دیدن نگاه
حسرت بار بقیه... آخه هیچ زنی، که مردی مثل مرد من نداره!
پ: می دونم... میدونم... دل منم تنگه... برای دیدن آسمون تو چشمای تو، برای
بستنیهای
شاتوتی که با هم می خوردیم... برای خونه ای که توی خیال ساخته بودیم و من مردش
بودم...!
د: یادته همیشه به من میگفتی «خاتون»؟
پ: آره... یادمه، آخه تو منو یاد دخترهای ابرو کمون قجری می انداختی!
د: آخ چه روزهایی بودن... ، چقدر دلم هوای دستای مردونه ات رو کرده... وقتی توی
دستام گره می خوردن... مجنون من.
پ: ...
د: چت شد؟ چرا چیزی نمی گی ؟
پ: ......
د: نگاه کن ببینم...! منو نگاه کن...
پ: .........
د: الهی من بمیرم...، چشمات چرا نمناک شده... فدای تو بشم...
پ: خدا ن... (گریه)
د: چرا گریه می کنی...؟؟؟
پ: چرا نکنم...؟! ها!!!؟
د: گریه نکن... من دوست ندارم مرد من گریه کنه... جلوی این همه آدم... بخند
دیگه...، بخند...
زود باش بخند.
پ: وقتی دستاتو کم دارم چه جوری بخندم... کی اشکاموکنار بزنه که گریه نکنم ؟
د: بخند... وگرنه منم گریه می کنما .
پ: باشه... باشه... تسلیم. گریه نمی کنم... ولی نمیتونم بخندم .
د: آفرین ، حالا بگو برام کادوی ولنتاین چی خریدی؟
پ : تو که می دونی... من از این لوس بازی ها خوشم نمیاد... ولی امسال برات کادوی
خوب آوردم.
د:چی...؟ زود باش بگو دیگه... آب از لب و لوچه ام آویزون شد.
پ: ...
د: باز دوباره ساکت شدی...!؟؟؟
پ: برات... کادددووو...(هق هق گریه)... برایت یک دسته گل رُز!،
یک شیشه گلاب!
و یک بغض طولانی آوردم...!
تک عروس گورستان!
پنج شنبه ها دیگه بدون تو خیابونها صفایی نداره...!
اینجا کنار خانه ی ابدیتت می نشینم و فاتحه می خوانم.
نه... اشک و فاتحه
نه... اشک و دلتنگی و فاتحه
نه... اشک و دلتنگی و فاتحه... و مرور خاطرات نه چنداندور...
امان... خاتون من!!!تو خیلی وقته که...
آرام بخواب بانوی کوچ کرده ی من....
دیگر نگران قرصهای نخورده ام... لباس اتو نکشیده ام و صورت پف کرده از بیخوابیم
نباش...!
نگران خیره شدن مردم به اشکهای من هم نباش...!
بعد از تو دیگر مرد نیستم اگر بخندم

منبع : رویای سبز

[ شنبه دوم شهریور 1392 ] [ 13:43 ] [ فاطمه ] [ ]

گم شده ام


من غم انگیز ترین حادثه زندگی ام

قطره ای حل شده در آب حیات

                                                          و

چو عکسی که نمایان شده بر صفحه خاک ولی انگار که من

                                                                                               گم شده ام

لای غوغای خزان

                                   غرق در وسعت دریای زمان

                                                                                     آری انگار که من

                                                                                               گم شده ام

[ پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1392 ] [ 22:57 ] [ فاطمه ] [ ]

حرف آب



اشک تو در زیر باران دیدنی ست

مثل شرشر های باران چیدنی ست

پشت آهنگ قشنگ ناودان

بوی نای قطره اش بوییدنی ست

قطره قطره آب باران توی حوض

مثل یک چرخ و فلک چرخیدنی ست

آب باران روی قاب شیشه ها

مثل اشک کوکان لغزیدنی ست

زیر باران توی کوچه حرف آب

از نگاه خسته ات پرسیدنی ست


[ سه شنبه بیست و دوم مرداد 1392 ] [ 22:21 ] [ فاطمه ] [ ]

بگذار

بگذار تا شیطنت عشق چشمان تو را


                                   به عریانی خویش بگشاید


هر چند آن جا جز رنج و

                               پریشانی نباشد 


ام کوری را به خاطر آرامش تحمل مکن!

                                                                                                                  دکتر علی شریعتی

[ دوشنبه بیست و یکم مرداد 1392 ] [ 22:16 ] [ فاطمه ] [ ]

بی قرار

گفتم دل و جان در سر کارت کردم هر چیز که داشتم نثارت کردم

         گفتا تو که باشی!!!؟

                                   که کنی یا نکنی

این من بودم که بی قرارت کردم.

[ چهارشنبه شانزدهم مرداد 1392 ] [ 18:23 ] [ فاطمه ] [ ]


[ دوشنبه چهاردهم مرداد 1392 ] [ 13:18 ] [ فاطمه ] [ ]